Volgende actie

Uit Pareltaal
Ga naar: navigatie, zoeken


…een project. Wát? Eén? Ik heb er wel tien! Je bent helemaal ondergesneeuwd in het werk. Zoveel te doen. Je hebt nog zoveel te doen. Je moet nog hinkstapspringen op de maan. Zoveel te doen. Je hebt nog zoveel te doen. Je moet hier ooit nog eens vandaan.—Toontje Lager

✣  ✣  ✣

Je wilt dingen afkrijgen en voortgang boeken. Resultaten afleveren. Door die enorme berg taken heenbijten. Je hoofd leegmaken.

Heb je last van uitstelgedrag? Je doet niets totdat je weet wat je moet doen. Het vervelende van uitstelgedrag is dat je de neiging hebt om alles uit te stellen. Ben jij een uitsteller? Dan heb je nu misschien wel de neiging om deze parel 'later wel een keer' te lezen.

Daarom:

Breek je taak op in kleinere, eenvoudiger acties. Voer de acties achter elkaar en nu meteen uit.

✣  ✣  ✣

Dat lucht heerlijk op zeg. Het geeft een opgeruimd gevoel en er komt eindelijk wat uit je handen. En je omgeving leert je ook beter waarderen.

Oh ja, bezint terwijl ge begint en maak af wat je begint en begin wat je afmaakt. Bij het planningsspel is een verhaal ook altijd binnen één sprint te realiseren.

Een salvo van vijftien minuten voor een rits acties blijkt ook heel effectief te zijn.


✣  ✣  ✣



Uitstelgedrag staat niet gelijk aan 'niets doen'. Uitstelgedrag staat gelijk aan 'niets doen, en jezelf er verschrikkelijk over voelen'. En ondanks alle interessante en ingewikkelde theoriën die over uitstelgedrag bestaan is het eigenlijk vrij eenvoudig: Uitstelgedrag is meestal gevolg van een gebrek aan overzicht.

Wanneer je te maken hebt met een project (een gewenste uitkomst die meerdere taken vereist) is het van belang dat je 'next actions' definieert. Dit zijn geen taken als 'rapport schrijven', maar eerder dingen als 'Computer opstarten', 'Word opstarten', 'Eerste versie outline maken'.

De kracht van de volgende actie zit hem in het hapklare, en in het woord actie. Je hoeft er niet meer over na te denken. Als uitsteller ben je vaak overdonderd door alles wat er nog moet gebeuren. Maar, wat als je alleen een takenlijstje hoeft af te werken dat zo eenvoudig is dat het geen denkwerk vereist? De kunst is dus je taken zover opbreken als nodig is. Hoe verder je taak is opgebroken, des te minder snel je het uitstelt.

Dus wat zet je nu op papier? Niet 'taken verder opbreken'. Zo trap je weer in je eigen val. Probeer zoiets als: 'volgende actie voor garage opruimen bepalen', 'volgende actie op scriptie bedenken' enzovoort.

Maak het concreet, eenvoudig en tastbaar. Je kunt het ook doen terwijl je de garage aan het opruimen bent, in je hoofd. Het werkt supersnel en helpt je in 95% van de uitstelgevallen op weg.